zondag 23 november 2014




Afgelopen week was hij in Nederland: Jordan Belfort: de echte Wolf of Wall Street. Een tijdje geleden schreef ik hier hoe geweldig ik de gelijknamige film vind, en daarom moest en zou ik er ook bij zijn toen hij afgelopen woensdag in de RAI zijn iets te bruine Amerikaanse hoofd kwam laten zien. 



Eerlijk is eerlijk, deze meesteroplichter heeft een briljante comeback gemaakt na het instorten van zijn kaartenhuis, zoals hij er graag zelf aan refereert. Jarenlang fraudeerde hij de rijkste 1 procent van Amerika (daarvoor de 99 andere procent) door het verkopen van aandelen die het nooit zouden redden tot de beurs. Jordan Belfort laat op 19 november in de Amsterdamse RAI zien dat hij niet bang is om te vloeken, en ook niet om zijn zelfvertrouwen te tonen. In 3,5 uur passeren stukken uit de film van Martin Scorsese (2014), salestechnieken en verhalen over Jordans’ verleden de revue.  Zo blikt hij terug op hij als jongetje van 16 al 26.000 dollar verdiende in een zomer op het strand. Hij wist dat hij een gave had. En als we er maar genoeg voor betalen, wil hij deze gave maar al te graag delen met Amsterdam, wat hij als voormalig drugsverslaafde “his kind of city” noemt. Ik was erbij. En ik vermaakte me prima. Maar volgens Youp van het Hek betekent dat dat ik een loser ben die in een vinexwoning woon. In zijn vaste column in de NRC schreef hij zaterdag het volgende: 

In veel droomogen van eenzame vinexbewoners is deze Belfort natuurlijk een enorme held. Zo'n leven willen zij ook wel. Weg van het woonerf dat Zwenkgras heet, de middenklasser met veertien procent bijtelling en die jaarlijkse niet te harden buurtbarbecue. Dus dromden ze deze week in groten getale richting de RAI waar die Belfort tegen een hoge toegangsprijs een aantal open deuren kwam intrappen. En ze genoten. Hij werd aanbeden. Verliezen bestaat niet in zijn hebzuchtige hoofd. je moet alleen maar willen winnen. En dat zei de lieverd tegen duizenden losers tegelijk. Als dat geen humor is? 

Oké, er zaten een aantal vage types in de zaal. Zo zat er naast mij een man met een kortgewiekte stekeltjeskop en een zware rokersstem. Hij vertelde me dat hij hetzelfde wilde gaan doen als Jordan. Dus ik zeg: "Maar dan zonder de fraude, haha." Daarmee was het gesprek voorbij. Ok. 

Voor de rest zaten er veel mannen in de zaal, die hun pak hadden aangetrokken voor de gelegenheid. Maar om het nou allemaal losers te noemen, dat gaat wat ver. 

Dus hier voor je, Youp: 


De organisatie kon beter
Van een ticket met de gemiddelde waarde van rond de 70 euro verwacht je wel dat de organisatie in orde is. Alles is nogal Amerikaans, iets waar de nuchtere Hollander niet geheel aan gewend is. Op de dag van het evenement krijgen we een mail met daarin de tekst: “Amsterdam’s Biggest Event of the Year is Almost Here.” De mail bevat tevens een uitgebreide event sheet waarin de hele avond voorgekauwd is. Zo wordt er voor ons bepaald dat parkeren in de Rai “easy and affordable” is, dat we snacks en water moeten meenemen, en dat we vooral vroeg moeten komen voor de registratie. Dat blijkt al de eerste fout. Als we arriveren om half vijf worden we weer net zo hard weggestuurd. De deuren gaan pas om half zes open, iets dat totaal wordt tegengesproken door elke email die we ontvangen hebben van de organisatie.



Als we om half zes terugkomen, wanen we ons in een rij van de Mediamarkt op de dag dat ze besloten om Uggs voor 99 euro te verkopen. Mensen duwen, trekken en vormen een chaotisch geheel voor de ingang van de Rai. Als we eenmaal binnen zijn, zijn we noodgedwongen om in een zeer ongeorganiseerde rij te staan. Deze veroorzaakt dat om half 7, wanneer het evenement zou beginnen, de zaal nog maar voor een derde gevuld is. De ruimte zelf is ook niet erg opgedoft, een paar duizend stoelen zijn in bijna rechte lijnen opgesteld en er hangen een aantal schermen waarop dia’s geprojecteerd worden. Op die manier kunnen de mensen die ruim honderd meter van het podium zitten misschien een glimp opvangen van “the man himself.”



Na een zeer Amerikaans filmpje over de organisatie achter de avond - “Success Resources” – worden we opgezweept door een gast met een ondefinieerbaar accent om te doen alsof we medewerkers zijn van Jordan’s oude bedrijf: Stratton Oakmont. Jordan’s twijfelachtige verleden wordt totaal opgehemeld. Feiten over het oplichten van duizenden mensen worden netjes weggelaten. De zaal wordt opgeroepen te gaan staan, juichen en schreeuwen tot Jordan ruim twintig minuten te laat opkomt. Er wordt gelijk aan de film gerefereerd, want tja, die 2500 mensen in de zaal zouden natuurlijk nooit gekomen zijn als ze het bizarre Hollywood-drama niet gezien zouden hebben. Jordan klopt op zijn borst en begint te hummen en refereert daarmee aan de briljante scene met Matthew McConaughey. 


Wij zitten op rij één, maar zelfs daar is connectie onmogelijk. Jordan belfort lijkt haast onmenselijk, een robot met uitzonderlijk goede presentatieskills. Dat blijkt vooral na 3,5 uur non-stop praten, op altijd even hoog niveau. Een normaal mens kan dat niet. Maar goed, Jordan Belfort is dan ook geen normaal mens. Naast de slechte organisatie en de robotachtige uitstraling van Jordan Belfort, bevatte de avond uiteraard ook een aantal goede lessen waar wij op zowel zakelijk als privégebied wellicht nog een hoop van kunnen leren.

De zaal. Beetje vol. 

Wij zaten lekker hier. 

Les 1: “Don’t wait for the money to fall out of the fucking sky.”
Jordan steekt zijn haat voor passieve mensen niet onder stoelen of banken. Hij heeft medelijden met mensen die de hele dag klagen over hun leven, maar het heft niet in handen nemen om daar iets aan te veranderen. Hij noemt boeken als “The Secret” onzin. Want terwijl jij zit te wachten tot die cheque voor een miljoen dollar in je brievenbus ligt, lopen de schulden op en “your wife is banging the next door neighbor.” 



Niet doen dus, wachten totdat die dollars uit de lucht komen vallen. Wel staat Jordan erg open voor visualisatie. Het stellen van doelen is volgens hem niet genoeg. Het is beter om op papier te schrijven waar je jezelf over vijf jaar ziet, en waarom. Als grootste valkuil noemt hij het hebben van een visie, zonder daar een reden voor te hebben. Zo zijn er de mensen die op de vraag wat ze later willen worden antwoorden: rijk. Op die manier zit er geen enkele motivatie achter, en is de kans dat je dat doel daadwerkelijk bereikt in de meeste gevallen onmogelijk. Als je in plaats daarvan voor jezelf op een rijtje hebt waarom je iets wilt doen, zul je dit makkelijker kunnen bereiken. Daarnaast is het belangrijk om je standaarden op je visie aan te passen. Als je jezelf over vijf jaar met een Porsche en een glas champagne bij je ontbijt ziet, moet je je leven daar nu ook al naar leiden, voor zover dat mogelijk is.

Les 2: “Don’t be a duck!”
Volgens Belfort zijn er twee soorten mensen op de wereld: de ducks en de eagles. De ducks zijn de mensen die altijd een excuus hebben, waardoor ze nooit iets gedaan krijgen. Hij noemt een voorbeeld van een vrouw die een bedrijf aan het opzetten was, maar de uiteindelijke verkoop van haar product steeds maar weer uitstelde, omdat ze zelf vond dat ze niet kon verkopen. “Absolute crap!” aldus Belfort. “Eenden hebben áltijd een verhaal.” Daar tegenover staan de “eagles”. Dit zijn de mensen die daadwerkelijk actie ondernemen, ook al zien ze de mogelijke problemen van hun acties in. Volgens Belfort zit er geen enkele eend in de zaal. Eenden komen immers niet naar dit soort ruimtes, die blijven met angst in hun ogen buiten staan. Er zitten wel eagles in de zaal van wie de vleugels even zijn vastgebonden. “Maar,” verzekert hij ons, “na deze avond houdt niets jullie meer tegen.” 


Wees geen eend. Eenden slapen alleen maar. Bron

Het grootste obstakel voor het niet bereiken van je doelen en je visie, zijn wat Belfort limiting beliefs noemt. Voorbeelden daarvan zijn: ik kan niet verkopen. Het is beter als iemand anders het doet. Ik ga toch nooit rijk worden. Als ik rijk word, houd ik geen vrienden meer over. Al dit soort gedachten hebben een zeer negatieve uitwerking op je kunnen, waardoor je nooit in staat bent om het beste in jezelf naar boven te halen. Zelfvertrouwen is daarom erg belangrijk. Niet op elk moment van de dag, want dan ben je volgens Belfort een “asshole.” Maar wel op de momenten dat het telt. Bijvoorbeeld in een verkoopgesprek. Volgens Belfort heb je maar vier seconden om een goede eerste indruk achter te laten. Dit doe je volgens hem door enthusiastic as hell te zijn, en autoriteit uit te stralen. Door te laten zien dat jij een expert in jouw gebied bent, geloven mensen je sneller en is een verkoopgesprek een stuk makkelijker.



Te veel zelfvertrouwen is ook weer niet goed. Bron

Les 3: “Every sale is the same.”
Belfort is er van overtuigd dat ieder verkoopgesprek dezelfde lijn volgt. Hij noemt dit “the straight line”. Het is een theorie die hij zelf heeft uitgevonden, en volgens hem altijd werkt. De kunst is om in elk verkoopgesprek de regie in handen te houden. Mensen komen uiteraard met tegenstand, maar door de juiste vragen te stellen kun jij dit als verkoper juist in je voordeel gebruiken. 


Les 4: “The Three 10s”
Er zijn maar drie zaken echt belangrijk als het aankomt op het hebben van een bedrijf. Als je deze onder de knie hebt, dan staat iedereen in de rij voor jouw service of product. Belfort noemt dit de Three 10s.
1.     Love your Product: Bouw een product of service dat volledig betrouwbaar is en consistent met de visie die je uitdraagt als bedrijf.
2.     Trust You: Naast dat je product in orde moet zijn, in het ook belangrijk dat de persoon achter dit product betrouwbaar is. Het is erg belangrijk dat je vertrouwen kunt wekken als verkoper. Dit doe je zoals in les 1 beschreven is door een goede indruk achter te laten in de eerste vier seconden dat je met een potentiële klant spreekt. Het is belangrijk dat je hierbij je emoties goed kunt controleren. Ook zaken als intonatie en de woorden die je gebruikt kunnen hierbij het verschil maken.
3.     Trust your Company: Zorg dat je bedrijf betrouwbaar overkomt. Dit kun je met simpele dingen regelen, zoals een website die er goed uit ziet en een klantenservice die goed te bereiken is.




Les 5: “There are only 8 steps you gotta master. Seriously. Everyone can be rich.”
De hele avond draait eigenlijk om acht punten waar het succes van elke rijke persoon volgens Belfort op gebaseerd is. Dit zijn zaken aan zowel de innerlijke kant als aan de buitenkant. Aan de binnenkant noemt hij:

  1.  State management: Het kan erg nuttig zijn om je emotionele staat te beïnvloeden. Op die manier heb je altijd de controle,
  2. Vision Focus: Dit sluit aan op les 1: het hebben van een visie en een reden daarvoor.
  3. Beliefs: Dit sluit aan op les 2: dat je ervoor moet proberen te zorgen limiting beliefs om te zetten in positieve gedachten.
  4. Standards: Ook dit werd al eerder genoemd. Het feit dat je je standaard moet aanpassen op je visie.
En aan de buitenkant:
  1. Entrepreneurship: Het is belangrijk om enige kennis te hebben van de regels van ondernemerschap. Op die manier weet je hoe je elegant kunt falen, maar ook hoe je groots succes kunt hebben. Jordan zegt overigens dat fouten maken niet erg is. Daar leer je het meeste van. 
  2. Marketing: offline/online: Het allerbelangrijkst bij een bedrijf, is het daadwerkelijk binnenhalen van klanten. Daarom is marketing zo ontzettend belangrijk.
  3. Sales and Persuasion/influence: Het is belangrijk om te begrijpen hoe een verkoper te werk gaat. Dit gaat weer over les 3, dat elke verkoop volgens hetzelfde principe gaat. Als je dit principe doorhebt, kun je elke verkoop binnenhalen.
  4. Multiple Streams of Income: Volgens Belfort is het belangrijk dat zodra je een aanzienlijk bedrag binnenhaalt, je deze om moet zetten in verschillende inkomstenstromen om je rijkdom te vergroten. Een voor de hand liggend voorbeeld hierbij is investeren in vastgoed.
OKÉ ZET 'M OP, RIJK WORDEN MAAR!





0 reacties:

Een reactie plaatsen

bloglovin

Followers

Het stoffige archief

Alle content en fotografie © Melissa Krechting, tenzij anders vermeld. Mogelijk gemaakt door Blogger.