woensdag 31 december 2014



Het begint allemaal al rond oktober. De fanatieke feestgangers bombarderen de volgende vraag op je: "Weet jij al wat je met Oud & Nieuw gaat doen?" Natuurlijk hebben de meeste normale mensen daar nog geen antwoord op, maar naar mate de grote dag dichterbij komt verandert de vraag in: "Wat doe jij met Oud & Nieuw?" Het is geen vraag meer. De aardigheid in de vraag, het stukje "weet jij al", maakt plaats voor "je doet het". Je kunt er niet onderuit. De aardige vraag is veranderd in een dwingende quiz om te onderzoeken wie er naar het hipste feestje gaat. Zelfs in januari kan je er niet omheen. Koetjes en kalfjes bestaan uit de vraag wat je met oud en nieuw gedaan hebt. Dan kan je echt niet aankomen met dat je thuis op de bank naar de oudejaarsconference van Youp van 't Hek hebt zitten kijken. Zonder champagne, omdat je de kurkentrekker niet kon vinden.

Oud en Nieuw. Het feest waarop je met al je vrienden samen bent en het natuurlijk grandioos naar je zin hebt. Lees, naar je zin moet hebben. Juist ja. Je moet. Want anders hoor je er niet bij. Dat is dus waarom ik een hekel heb aan Oud & Nieuw. Je mag best vinden dat ik nu klink als een oude knar, of dat ik te veel tijd doorbreng achter de geraniums met mijn bf (ja, we hebben al vier jaar een rela -> love that word). Maar dat is niet de reden waarom ik oud en nieuw zo'n vervelende avond vind.



Op Oud en Nieuw word ik ineens geacht veertig euro neer te leggen om toegang te verkrijgen tot een plek die zichzelf normaal gesproken met termen als underground en onontdekt probeert te identificeren. En omdat iedereen het doet, heb ik weinig keuze. Oké, ik heb wel degelijk een keuze: geen kaartje kopen. Maar dat betekent wel dat ik op de een na laatste avond van het jaar nog steeds geen oud en nieuw plannen heb, en, oh ja, mijn vrienden denken dat ik een ingeburgerde trut ben. "Anders" willen zijn in deze samenleving, dat loont! Dus dan leg je maar veertig euro neer voor je kaartje, om er vervolgens achter te komen dat de muziek toch echt niet zo leuk was als je had gehoopt en je liever op dat andere feestje had willen zijn.

Op Oud en Nieuw bereikt de welbekende sociale druk haar hoogste piek. Maar dat is precies wat Oud & Nieuw zo leuk maakt. Samen kunnen lachen over het met z'n allen verkeerd aftellen rond 12 uur, met één been in het vorige jaar staan om terug te kijken op de fijne momenten, met het andere been in 2015 staan om te bedenken wat het je allemaal voor moois gaat brengen. We geven er allemaal aan toe en dat is prima. Dus, ik wens iedereen een hele mooie avond. Als je veertig euro hebt betaald om die ene alternatieve spot binnen te komen moet dat zeker lukken, toch?

3 opmerkingen:

  1. Nou ben ik natuurlijk al 50 bijna plus...dus ik heb er niets op tegen om lekker thuis op de bank te zitten met mijn dochter. Lekker filmpje..hapje..drankje..vuurwerk achter glas..nog een hapje en drankje en op tijd naar bed !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wat een geweldig stuk zeg. Ik herken elk woord en ben het er zo mee eens.
    Ik voel me bijna zielig omdat ik thuis in mijn rendiertjes pyjama met mijn ouders en hun vrienden op de bank zat, terwijl ik al die uitgaansfoto's zag van vrienden.
    Maar kort daar na kon het me niet schelen. Om 1 uur lag ik in mijn bed en ben er trots op hihi

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! Heerlijk om lekker op de bank te zitten. Als jij het maar naar je zin hebt gehad toch? Ik heb uiteindelijk wel toegegeven aan de sociale druk, haha! Gelukkig nieuwjaar!

      Verwijderen

bloglovin

Followers

Het stoffige archief

Alle content en fotografie © Melissa Krechting, tenzij anders vermeld. Mogelijk gemaakt door Blogger.