woensdag 18 februari 2015

, , ,

Vork in de ene hand, telefoon in de ander


Het was Valentijnsdag. De dag van de liefde, als we Hallmark tenminste mogen geloven. Het restaurant waar ik vanavond zou eten stroomde langzaam vol met kersverse stelletjes, groepjes vriendinnen en ouders die hun welvarende kinderen mee op stap namen. En ik, ik irriteerde me.




Tegenover me zitten twee meisjes van rond de twintig. Op het moment dat ze hun eten voorgeschoteld krijgen, worden de mobieltjes erbij gepakt. Op het moment dat hun drankjes opgediend worden, worden er foto's op Instagram geplaatst. Facebook-timelimes worden uitvoerig bestudeerd en gesprekken telkens onderbroken door een Whatsapp-bericht van een vage kennis. Aandacht voor elkaar is er amper. Het had waarschijnlijk twee maanden en verschillende datumprikkers gekost om met elkaar af te spreken. De "we zien elkaar snel toch?", was geƫindigd in een eindeloos uitstellen, omdat er belangrijkere dingen op het pad waren gekomen. En daar zaten ze dan: met de vork in de ene hand en de telefoon in de andere. Zo kwamen de dames hun avond wel door. Om zich niet eens te beseffen dat ze zojuist vijftig euro hadden uitgegeven, zonder eigenlijk een moment te hebben stilgestaan waar ze nou zaten en met wie.

Aan een ander tafeltje zit een jongen uitvoerig zijn verhaal te doen. De vrouw bij hem aan tafel lijkt geĆÆnteresseerd, tot haar telefoon vrolijk begint op te lichten. Weg is de aandacht: de vrouw is met haar hoofd een paar kilometer verderop.



Zelf pak ik mijn telefoon erbij om iets te laten zien aan mijn tafelpartner – of is het gewoon een excuus om te kijken of ik iets “belangrijks” gemist heb?

De pijnlijke waarheid is dat we afgeleid zijn, en wel de hele tijd. Ons hoofd is er gewoon niet helemaal bij. Er leeft bovendien een constante angst: is het ergens anders niet leuker? We worden meegenomen naar een wereld die er niet helemaal is, terwijl je op dat moment ook nieuwe herinneringen kunt maken. En nee, je hoeft die herinneringen niet perse onmiddellijk op Facebook te delen. Facebook loopt niet weg, alhoewel je afspraak er zomaar eens vandoor zou kunnen gaan.


Het is niet zo moeilijk; laat je telefoon eens in je tas zitten. Luister voor de verandering naar wat je tafelpartner te zeggen heeft. Kijk uit het raam, wees niet bang om je te vervelen. Je zult zien: er is van alles te zien daar in de buitenwereld. Dingen waar zelfs Instagram niets van af wist.  

1 opmerking:

bloglovin

Followers

Het stoffige archief

Alle content en fotografie © Melissa Krechting, tenzij anders vermeld. Mogelijk gemaakt door Blogger.